کجاها را باید قیرگونی کرد و چطور باید این کار را انجام داد؟

توسط | ۱۳۹۸-۲-۲۹ ۱۶:۳۲:۲۲ +۰۴:۳۰ ۴ مهر ۱۳۹۷|نوسازی و تغییر|
  • مشاهده تصویر بزرگتر قیرگونی ساختمان عایق کاری ساختمان

قیرگونی به نحوی قدیمی‌ترین روش برای ایزولاسیون یا همان عایق کاری ساختمان‌ها به حساب می‌آید و در آن از قیر به عنوان ماده‌ی پایه برای ایجاد یک عایق مقاوم استفاده می‌شود. در ساده‌ترین شیوه‌ی قیرگونی، قیر با ویسکوزیته‌ی نسبتا پایین با الیاف گونی ترکیب می‌شود تا متریالی مقاوم و البته پایدار به وجود بیاید. سپس متخصص عایق کاری با بهره‌گیری از ماله‌ی مخصوص، مواد تشکیل شده از قیر و الیاف گونی را روی سطوح مورد نظر پخش می‌کند تا عایق به دست آمده کاملا یک‌دست و بدون ناهمواری باشد. عایق به دست آمده در پایان، مقاومت بالایی در برابر رطوبت دارد و می‌تواند از نفوذ آب به مصالح ساختمانی جلوگیری کند.
فرآیند قیرگونی معمولا در ابعاد کوچک و برای پوشاندن سطح سیمانی انجام می‌شود. ترکیب قیر و الیاف گونی برای چسبیدن به سطح سیمانی نیازی به گرما ندارد و به دلیل لزجت خود مواد، استفاده از آنها به عنوان یک عایق نیمه‌آماده یک مزیت بزرگ به حساب می‌آید. قیرگونی حدود یک قرن است که در سراسر دنیا در حال انجام است؛ البته با گسترش فناوری‌های نوین و توسعه‌ی متریال‌های جدید، این روزها کمتر از همیشه از این روش برای عایق کردن ساختمان‌ها استفاده می‌کنند.

تفاوت قیرگونی با ایزوگام

اگر متخصص حوزه‌های ساختمان سازی و عمران نباشید، امکان اینکه تفاوت بین قیرگونی و ایزوگام را متوجه نشوید بسیار زیاد است؛ اما این دو روش تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند. البته ماده‌ی اصلی استفاده شده در هر دو روش یکسان است و در هر دوی آنها از قیر به عنوان متریال مقاوم استفاده می‌شود.

اولین تفاوت بین ایزوگام و قیرگونی در نوع مواد سازنده‌ی آنها است. ایزوگام از قیر، تیشو، پلی استر، مواد APP و پوشال یا همان الیاف گونی پلاستیکی ساخته شده است. اما متریال استفاده شده در فرآیند قیرگونی، شامل قیر با ویسکوزیته پایین (معمولا ۶۰-۷۰) و الیاف گونی سلولزی می‌شود.

بسیاری از ساختمان‌ها که کف سیمانی دارند، بعد از گذشت زمان در جریان ترمیم برای افزایش مقاومت کف در برابر رطوبت و نم از قیرگونی استفاده می‌کنند.

تفاوت دوم مربوط به موارد استفاده از آنها است. ایزوگام تقریبا روی هر سطحی می‌چسبد و می‌تواند برای عایق کردن فضاهای بزرگ استفاده شود. اما عایق به دست آمده از فرآیند قیرگونی به هیچ‌وجه با مواد آهکی و پایه آهکی سنخیت ندارد و در صورتی که در ساخت سطوح اولیه از مواد آهکی استفاده شده باشد، قیر موجود در عایق فاسد می‌شود و به سرعت ترک برمی‌دارد.
همین موضوع سبب شده که از فرآیند قیرگونی فقط برای عایق کردن سطوح سیمانی در فضاهای کوچک استفاده شود. البته استفاده از قیر در پروسه‌ی کف سازی ساختمان‌ها هم می‌تواند نقش مهمی داشته باشد. بسیاری از ساختمان‌ها که کف سیمانی دارند، بعد از گذشت زمان در جریان ترمیم برای افزایش مقاومت کف در برابر رطوبت و نم از قیرگونی استفاده می‌کنند. همچنین می‌توان از سرامیک و کاشی به عنوان روکش عایق به دست آمده استفاده کرد.
از همین رو، یکی از بهترین کاربردهای قیرگونی در کف سازی است. همچنین باید به این موضوع هم اشاره کرد که قیرگونی در ایزولاسیون چاه آسانسور هم استفاده می‌شود. البته این موضوع زمانی صدق می‌کند که قیر استفاده شده در پروسه‌ی قیرگونی، ویسکوزیته‌ی نسبتا بالایی داشته باشد تا بر اساس جاذبه‌ی مواد عایق در کف چاه جمع نشود.

تفاوتی سومی که می‌توان به آن اشاره کرد، وزن عایق به دست آمده از فرآیند قیرگونی نسبت به عایق ایزوگام است. ایزوگام به دو صورت تک لایه و دو لایه استفاده می‌شود و هر دو مدل، وزن مشخصی دارند؛ اما وزن عایق به دست آمده از قیرگونی بسته به میزان ماله‌کشی متفاوت است. ماله کشی یک امر مهم در قیرگونی به حساب می‌آید که معمولا توسط ماله‌های دستی با اهرم یا همان دسته بلند انجام می‌شود.
ماله‌های استفاده شده در این فرآیند معمولا از جنس پلاستیک نرم هستند تا قیر به آن‌ها نچسبد. ماله کشی باید به صورتی انجام شود که در نهایت سطح عایق در تمام نقاط یکسان باشد و هیچ پستی و بلندی و البته حبابی روی سطح عایق دیده نشود. متصدی عایق کاری در پروسه‌ی قیرگونی می‌تواند با ماله کشی ضخامت و در نهایت وزن عایق را مشخص کند. ضخامت عایق در قیرگونی معمولا بین ۱٫۵ تا ۳ سانتی‌متر است.

مطالعه کنید
روغن جلا و نحوه‌ی استفاده از آن

بیشتر بخوانید: با ماله پروانه ای موتوری آشنا شوید

چهارمین تفاوت به شکل استفاده از آنها مربوط می‌شود. ایزوگام به شکل برش خورده یا رولی مورد استفاده قرار می‌گیرد و معمولا با اصول و معیارهای از پیش تعیین شده به صورت بسته‌بندی در بازار عرضه می‌شود. اما قیر استفاده شده در قیرگونی معمولا به صورت مستقیم از پالایشگاه‌ها و به صورت بشکه‌ای خریداری می‌شود و گونی استفاده شده در این فرایند هم به شکل توپی (رولی) در بازار عرضه می‌گردد.

قیرگونی و ایزوگام کاری

در ایزوگام هم از قیر استفاده می‌شود؛ اما ایزوگام معمولا به صورت رول‌های آماده فروخته می‌شود.

 

سال‌ها است که ایزوگام به صورت سیستماتیک تولید و عرضه می‌شود و نهاد‌های متفاوتی بر تولید و کیفیت ایزوگام‌ها نظارت دارند؛ اما قیر و گونی معمولا به صورت مستقیم از محل تولید خریداری می‌شوند، هیچ نهادی بر کیفیت این مواد نظارت ندارد و در کل استانداردی برای این مواد تعیین نشده است.

نحوه اجرای انواع قیرگونی

قیرگونی بر اساس نیاز افراد می‌تواند به سه شکل انجام شود؛ یک لایه، دو لایه و سه لایه. به طور کلی قیرگونی فرآیند ساده‌ای است که برای انجام آن نیازی به گواهی تخصصی نیست. در جریان این کار، متصدی عایق کاری ابتدا گونی را در اندازه‌های متناسب با پروژه برش می‌زند و سپس روی سطح پهن می‌کند.

در ادامه، نوبت به حرارت دادن قیر می‌رسد. برای اینکه متصدی بتواند از خاصیت چسبندگی قیر استفاده کند، می‌بایست به قیر حرارت مستقیم دهد تا ویسکوزیته‌ی آن کاهش پیدا کند و به حالت مایع تغییر شکل پیدا کند. سپس قیر روی گونی ریخته می‌شود و با بهره‌گیری از یک ماله، قیر را روی گونی پخش می‌کند.
این فرآیند می‌تواند تا سه دفعه تکرار شود که حاصل آن قیرگونی دو لایه و سه لایه است. معمولا دیده نشده است که این کار بیشتر از سه لایه انجام شود؛ زیرا وزن عایق زیاد می‌شود و می‌تواند باعث ایجاد شکستگی مصالح به کار رفته در بافت سطح شود. معمولا از قیرگونی یک لایه و دو لایه در سقف سازه‌های ساختمانی و البته کف سازی در طبقات استفاده می‌شود. از قیرگونی سه لایه فقط در کف‌سازی‌های سطحی استفاده می‌شود؛ زیرا خطر ریزش مصالح را در سطوح مرتفع بالا می‌برد.

برای اینکه متصدی بتواند از خاصیت چسبندگی قیر استفاده کند، می‌بایست به قیر حرارت مستقیم بدهد تا ویسکوزیته‌ی آن کاهش پیدا کند و به حالت مایع تغییر فرم دهد.

اجرای قیرگونی

نتیجه‌گیری نهایی

قیرگونی کار خوبی است، اما همیشه بهترین انتخاب نیست. استفاده از این روش در عایق‌کاری فضاهای کوچک مثل کف و سقف دستشویی یا حمام، کف حوضچه‌های آب، چاه آسانسور و کناره‌های سنگ توالت می‌تواند تاثیرگذار باشد؛ اما برای فضاهای بزرگ‌تر مانند سقف ساختمان‌های بزرگ یا کف استخر‌های آب بهترین گزینه نیست. عایق به دست آمده در قیرگونی در برابر تابش مستقیم نور آفتاب مقاومت زیادی ندارد و ممکن است بعد از گذشت مدتی دچار ترک و پوسیدگی شود.
پیشنهاد می‌کنیم پس از پایان کار و سرد شدن قیر روی سطح، فرآیند نصب پوشش محافظ قیر را شروع کنید تا عایق قرار گرفته روی سطح عمر طولانی‌تری داشته باشد. این پوشش‌ها معمولا از رنگ پلاستیک ساخته شده‌اند و روی عایق اسپری می‌شوند.

کُبال، سامانه آنلاین خدمات خانه و ساختمان

درباره نویسنده:

آرمان زارع
آرمان هستم فارغ‌التحصیل رشته طراحی صنعتی. طراحی و نوشتن جزو علایق همیشگی‌ام بوده و همیشه دوست داشتم با نوشته‌هام کمکی به بهبود زندگی افراد کرده باشم. شما می‌تونید بخشی از نوشته‌های من رو توی وبلاگ کبال بخونید.

ثبت ديدگاه

اتفاقات تازه را از دست ندهید

اتفاقات تازه را از دست ندهید

با عضویت در خبرنامه وبلاگ کبال، از آخرین تخفیف‌ها و جشنواره‌های ما مطلع شوید و مطالب مفید آموزشی را در اینباکس ایمیل‌تان دریافت کنید

با موفقیت مشترک شدید!